środa, 3 października 2018

ŚRODA, 3 PAŹDZIERNIKA 2018

Wydzwania w nocy, kiedy śpię, więc oddzwaniam, jak już mogę. Znowu zaczyna od przesłuchania, zamiast przejść do rzeczy. Więc pytam, jak zwykle, jaką ma do mnie sprawę. I uwaga! Pierwszy raz w życiu powiedziała, w jakiej sprawie dzwoni! Otóż usłyszała od kogoś o klinice nefrologicznej na Lindleya i zaczyna mi o tym opowiadać. Pytam ją, po co mi to mówi, bo ja już przecież mam nefrologa i nie potrzebuję nowego. Pytam, w czym potrzebuje pomocy, no bo nie wiem, do tej pory to matka załatwiała lekarzy, także ojcu, bez niczyjej pomocy, ale może telefonu nie odbierają w poradni i chce, żebym ją zapisała mailem czy coś? "Ale to dla ciebie!" Ręce mi znowu opadły. Znowu usiłuje mi coś narzucać i dawać nieproszone rady - tak, to przemoc psychiczna! I jest ujęta w niebieskiej karcie! Jest nielegalna w naszym kraju!

Mówię jej, że ma się moim zdrowiem nie zajmować, bo to nie jej sprawa. Koniec tego tematu, nie będziemy więcej o tym rozmawiać. Ale to ignoruje.

Znowu powtarzam, że ja już mam nefrologa, nie chcę o tym rozmawiać, nie ma sensu w ogóle z nią rozmawiać o zdrowiu, przecież ciągle ma urojenia na tym punkcie i kłamie. I nie pomyliłam się, znowu usłyszałam, że "trzeba ci zdiagnozować nerki", choć to bzdura, bo już mam zdiagnozowane, na sorze mi badania zrobili, wiadomo, jaki to typ zapalenia (cewkowo-śródmiąższowe), oraz czemu się pojawia (bo 6a). Ale nie, matka dalej brnie w kłamstwa! "To przez zaburzenia hormonalne"! Nie no, mam już dość. Miała do mnie dzwonić, jak podejmie decyzję, że już nie będzie używać przemocy, a znowu mnie oszukała. Mówię jej to i odkładam słuchawkę, więc mnie stalkuje potem wiele razy, też jak zawsze. Dziś dzwoniła już 9 razy, a jest dopiero 14!


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz