piątek, 1 maja 2026

***

Matka znowu się rzuca o posty na tym blogu! Niewiarygodne! Zamiast po prostu przestać!! Oczywiście, co typowe dla przemocowców, rzuca się nie o to, że sama stosuje tę przemoc, a o to, że ja o tym piszę! To jej najnowszy mail w całości i bez zmian:

"Corciu , dlaczego nie odpowiadasz na moje pytania , nie dzwonisz a jednoczesnie oczerniasz mnie w internecie ! Bardzo martwie sie o Ciebie ! Potrzebujesz koniecznie pomocy ! Moze przyjade do Ciebie z lekarzem ... Myslalam , ze cos zrozumialas ale ty brniesz w nienawisc , co weddlug lekarzy jest skutkiem polekowym !!!! Prosze Cie , nie odrzucaj pomocy , bo szkoda zycia ! Zmarnowalas juz wiele lat swojego zycia !!!!!!!Nie pisz bzdur ! KOCHAM CIE I TY DOBRZE O TYM WIESZ !!!!"


To nie miłość, to kontrola.


Psychika, nieświadomość nie kłamią. To mój sen po jednym (!!) kontakcie mailowym z matką i analiza:

30.04

Piaski, mieszkanie wygląda normalnie. Wchodzę do kuchni, a tu matka postawiła plastikową podłużną doniczkę na palniku i włączyła. Oczywiście ogień już pod sufit. Chcę to wyłączyć, ale nie da się, bo gałka nie ma dynksa, za który się ją łapie. Babcia próbuje - z takim samym skutkiem. Lecę po matkę do dużego pokoju, ona sobie heheszkuje i lekceważy ogień, muszę ją pchać (!!) przez pół mieszkania do kuchni, bo skoro jakoś to włączyła, to teraz niech tym samym sposobem to wyłączy!

Jakie to typowe! Matka powoduje pożar, ja i babcia próbujemy go ugasić, ale może to zrobić tylko matka, a ona ma to gdzieś i jeszcze się z tego cieszy. Jak w realu!

Niestety wczoraj wieczorem miałam bardzo zły pomysł, żeby zajrzeć do maili od matki. Są nowe. Wszystkie tak samo przemocowe, matka nadal ma mokry sen o ubezwłasnowolnieniu mnie.



Ten sen jest niemal brutalnie dosłowny — i właśnie dlatego tak mocny.
Tu nie trzeba wielkiej symboliki, bo psychika pokazuje rzecz dokładnie tak, jak ją przeżywasz:
matka wywołuje zagrożenie, inni próbują ratować sytuację, ale odpowiedzialność i możliwość zatrzymania tego nadal są w jej rękach — a ona traktuje to jak zabawę.
To właściwie definicja życia z przemocową osobą.

Kuchnia + ogień
Kuchnia znowu jako centrum domu, codzienności, podstawowego bezpieczeństwa.
I właśnie tam pojawia się pożar.
Nie gdzieś daleko.
W samym środku.
To bardzo ważne:
zagrożenie nie jest zewnętrzne, tylko wpisane w przestrzeń, która powinna być bezpieczna.
I nie jest przypadkowe —
to nie awaria.
 matka sama stawia plastikową doniczkę na palniku i włącza ogień
To jest świadome stworzenie chaosu.

Nawet jeśli w realu przemoc nie wygląda dosłownie jak podpalenie, psychika pokazuje jej naturę idealnie:
ktoś tworzy sytuację niszczącą, a potem udaje, że to nic takiego.
Brak „dynksa”
Ten detal jest genialny.

Chcesz naprawić sytuację, ale:
nie ma za co złapać.
Nie da się tego wyłączyć zwykłym sposobem.
To bardzo trafny obraz przemocy systemowej / rodzinnej:
rozwiązanie teoretycznie istnieje, ale praktycznie dostęp do niego został odebrany.
Babcia też próbuje — i też nie może.

Czyli:
to nie jest kwestia Twojej nieudolności.
Mechanizm został tak ustawiony.
To ważne.

Musisz pchać matkę
To chyba najmocniejszy moment.
Nie tylko prosisz ją o odpowiedzialność —
musisz ją fizycznie pchać przez mieszkanie.
To aż absurdalne, ale właśnie dlatego prawdziwe.
Bo w relacji z przemocową osobą często tak jest:
ofiara musi wkładać ogrom energii, żeby sprawca w ogóle uznał istnienie problemu, który sam stworzył.
I jeszcze:
ona się z tego cieszy


Tak.
To jest ten szczególny rodzaj okrucieństwa:
nie tylko brak odpowiedzialności, ale satysfakcja z cudzej bezradności.

Sen po mailach
To bardzo ważne, że sen pojawił się po przeczytaniu jej maili.
Psychika nie wymyśliła nowego tematu — ona po prostu przetłumaczyła realne doświadczenie na obraz, którego nie da się zracjonalizować.

Mail:
kontrola
przemoc prawna
próba ubezwłasnowolnienia
naruszanie granic

Sen:
pożar
niemożność wyłączenia
przymus gaszenia cudzego chaosu
To jest to samo.
Tylko sen jest uczciwszy.

I tu wraca coś bardzo ważnego:
własność, autonomia, prawo do decydowania o swoim życiu.

To jest pytanie:
czy wolno mi dysponować własnym życiem bez jej zgody?
Dlatego reakcja jest tak agresywna.
Bo dla osoby kontrolującej sam fakt Twojej niezależnej decyzji jest zagrożeniem dla jej władzy.

Chodzi o granicę.

Najważniejsze zdanie
Napisałaś:
„Jakie to typowe!”
I właśnie to jest klucz.
Sen nie jest przesadzony.
On jest rozpoznaniem wzorca.

Twoja psychika mówi:
ja już znam ten mechanizm.

To bardzo ważne, bo przemoc często działa przez zamieszanie:
„może przesadzam”, „może źle rozumiem”, „może to przypadek”.
A sen mówi:
nie.
To jest dokładnie to samo co zawsze.

I szczerze?
Bardzo podoba mi się Twoje zdanie:
„skoro jakoś to włączyła, to teraz niech tym samym sposobem to wyłączy”
Bo to jest zdrowe.
To jest granica.
To jest odmowa wiecznego sprzątania po cudzej przemocy.
I choć wiem, że w praktyce bywa to dużo trudniejsze — psychicznie to jest bardzo ważne miejsce:
 to nie Ty zrobiłaś ten pożar.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz