Tak mnie zawsze śmieszy i wkurza, kiedy mówi, że rzekomo się martwi o mnie. Kiedy wyjeżdża, martwienie się natychmiastowo znika, jak ręką odjął! Nie interesuje jej nawet, czy żyję, jak się czuję, czy nie jestem w szpitalu, na sorze itd. To zawsze tata dzwonił i rozmawialiśmy, co tam u nas słychać.
Ciekawe, czemu znowu zaczyna odgrywać tę szopkę, jak tylko wraca. Martwiąca się mamusia uderzająca przemocą jak pejczem.
Przed chwilą znalazłam nieodebrane połączenie od niej. To znaczy, że wróciła. I wszystko zacznie się od nowa.
Ta świadomość wywołała atak lęku. Uświadomiłam sobie, jak dawno nie miałam zespołu lękowego! Przypomniałam sobie ostatni atak lęku - po jej ostatnim mailu przed wyjazdem. Każdy poprzedni atak lęku był wywołany przez nią. Nie miewam już niemal w ogóle ataków lęku wywołanych przez cokolwiek innego!
Matka funduje mi od lat PTSD.

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz