wtorek, 26 lutego 2019

WTOREK, 26 LUTEGO 2019

Matka znowu stalkuje mnie telefonicznie. Jednocześnie wiadomo, że ma mnie gdzieś i że chodzi wyłącznie o przemoc, bo nie odpisuje mi na maila, w którym pytam, po co dzwoni. Ale mimo to odebrałam dziś, bo matka w każdej chwili może zrealizować szantaż i mnie najść. Niestety nie dowiedziałam się, po co dzwoni. Czy może inaczej: od pierwszych słów zaczęła mi wmawiać swoje urojenie, że nie mam ZA, czyli - tak jak przypuszczałam - znowu jej chodziło tylko o przemoc. Nie wiem, po co to robi. Nie używa mózgu? Nie przyjdzie jej do głowy, że mogę być racjonalna i nie dać się tak omamić jak ona? Że na tym świecie są ludzie niedający sobie nigdy zrobić prania mózgu? Ona uważa, że skoro ona kłamie i oszukuje, to wszyscy tak robią. Że skoro ona nie myśli i daje się omotać altmedom, to wszyscy są tacy sami jak ona. Że skoro ona dała sobie zrobić pranie mózgu, to ja też sobie dam. Że skoro inni się nabierają na jej psychopatyczne gierki, to ja też.



Najważniejsze jest to, że nie ma w ogóle znaczenia, dlaczego NIE MOGĘ rozmawiać przez telefon. Nie muszę się z tego w ogóle tłumaczyć. Wystarczy, że raz powiem, że nie mogę. Każdy normalny człowiek uszanuje to i nie będzie wydzwaniał. Chyba że tego kogoś nienawidzi i chce go notorycznie upadlać. Na pewno nie robi tego nikt, kto ma dobre intencje. Zachowanie mojej matki świadczy tylko o niej i o jej stosunku do mnie.

Ja, jeśli nie mogę lub nie chcę komuś pomóc, to mu nie przeszkadzam. Nie wydzwaniam, nie upadlam, nie obrażam, nie znęcam się, nie kopię leżącego. Dla mojej matki natomiast to wszystko jest tak świetną rozrywką, że nie ma zamiaru z niej rezygnować! Na szczęście nie mam obowiązku tego tolerować.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz