Matka od dawna śmieje mi się w nos i wprost mówi, że nigdy nie przestanie stosować przemocy. Dziś zrobiła to samo. Ja jej mówię, że ma przestać, a ona na to: "Jak mam przestać, kiedy widzę, co się z tobą dzieje?"
Zatkało mnie.
Po pierwsze, niczego nie widzi. Nigdy nie widziała, nigdy nie uczestniczyła w moim życiu. Nawet kiedy byłam dzieckiem, a ona po kryjomu włamywała się do mojej szafki i czytała moje dzienniki (!!!), nie miała pojęcia, co się ze mną działo. Teraz tym bardziej, bo chronię swoje prywatne życie i nie ma do niego dostępu.
Po drugie, cokolwiek by się ze mną działo, to przecież NIC nie usprawiedliwia i nie daje jej prawa do używania przemocy!
Miałaby prawo do przemocy wobec mnie tylko w jednym przypadku: gdyby to była odpowiedź na moją przemoc wobec niej. Miałaby wtedy prawo zrobić mi to samo. Tylko że ja tego nie robiłam i nie robię.
***
Dziś matka dała czadu. Za każdym razem, kiedy myślę, że już nic gorszego nie może zrobić, ona przekracza tę granicę spektakularnie. I to tak, że nawet nie umiem tego opisać, musiałabym udostępnić plik z nagraniem. Nie mam już siły. Ile razy mam jej jeszcze wybaczać? Nie chcę już tego robić.
Kochana, ale nikt nie może cie zmusić do przebaczenia. Najlepiej dla ciebie będzie, jeśli zrobisz to, co serce ci podpowiada. Nie rob nic na siłę i nic wbrew sobie, bo tylko sobie szkodzisz. Dodam jeszcze, ze gorąco polecam ci książkę"Toksyczni rodzice", o ile nie miałaś jeszcze z nią styczności. Otwiera oczy, oj otwiera.
OdpowiedzUsuńPozdrawiam cie ciepło.
Aha, trafiłam tu do ciebie, po poszukiwaniu splotów na hipermobilne palce. ☺
Właśnie tak uważam. To jak z pozytywnym myśleniem - wiadomo już, że ono szkodzi, a nadal powtarzane są mity na jego temat. :( Z toksycznej serii czytałam już prawie wszystko, bardzo dużo mi uzmysłowiły te książki.
Usuń