Po tym ostatnim przemocowym mailu, na który nie odpisałam, dostaję dziś kolejnego maila:
"No, może dość już tych dąsów".
Czyli znowu typowa narcystyczna zagrywka!
Najpierw awantura i stosowanie przemocy wobec mnie.
Potem matka się obraża na mnie z powodu swojej przemocy wobec mnie.
Potem strzela focha.
Potem udaje, że to ja strzeliłam focha, i każe mi z tym skończyć.
Nie przeprasza mnie.
I typowo po narcystycznemu udaje, że nic się nie stało.
Dziś przyjechał do mnie ojciec - jak zwykle bez ostrzeżenia, bo tak mu matka kazała. I już od progu narzeka, że ma jej dość i że się od niej musi wyprowadzić. To ciekawe, dopiero co przecież na jej polecenie napisał to, co mu podyktowała, i wysłał do mnie przemocowego maila. Czyli jej przemoc wobec mnie jest ok i to ja jestem nienormalna, że się przed nią bronię, ale jeśli jej przemoc jest skierowana przeciwko niemu, to już nie jest ok. Podwójne standardy.
2.02
Opiekunka mnie czymś zaraziła. Ojciec wpadł dziś rano do mnie. Jak wygadał matce, że jestem chora, to koniecznie chciała tu przyjechać i wykorzystać mój stan do znęcania się. Ojciec dziś sam zobaczył, jaki stalking matka uprawia. Chciała mnie dopaść przez niego, jak przyjechał i wyjął telefon, to miał... 16 nieodebranych połączeń od matki. Aż zaklął. Ale mnie się dziwi, że nie chcę naprawić telefonu, żeby miał znowu dźwięk.
3.02
Znowu się podszywa pod ojca, a ja nieopatrznie odebrałam, bo myślałam, że to ojciec właśnie. Wymyśliła, że ojciec mnie przywiezie do L-wa i tam zrobię badania. Zależy jej właśnie na tym, bo w tamtejszym labie pracują babki łamiące prawo, które wydają jej moje wyniki wbrew mojej woli i bez upoważnienia. Oczywiście nie zgodziłam się, odłożyłam słuchawkę. To stalkingowała mnie jak ostatnio ojca.
5.02
Nadal jestem w ciężkim stanie. Dziś nie spałam w nocy, bo rano musiałam wzywać lekarza. Napisałam maila matce, żeby nie wydzwaniała, bo chcę iść spać. I co zrobiła? Przyjechała tu! Tyle razy mówiłam, że ma nie przyjeżdżać! I dziś też mówiłam, ale ona mnie ma gdzieś, a taki stan, w jakim teraz jestem, to dla niej idealna możliwość dodatkowego poznęcania się i nigdy z tego nie zrezygnuje!
Zostawiła szalik, żeby wrócić tu bez ojca. A potem wcisnęła nogę w drzwi i nie pozwalała drzwi zamknąć. I znowu usłyszałam, że ona mi załatwi psychiatrę (niech Wam się nie wydaje, że to z dobrego serca. Ona wie, że mam już dobrą psychiatrę. Chce, żebym poszła do podstawionego przez nią konowała, żeby mógł postawić mi fikcyjną diagnozę - taką, jaką ona mu każe). Jak tylko tu wchodzi, to się już nie zamyka. Z jej ust cały czas, bez przerwy, leci potok przemocy.
I tak a propos pomocy w chorobie. To nawet teraz mi nie pomogła. Kompletnie w niczym. Przyjechała jedynie po to, żeby mnie potraktować jak śmiecia i obmówić.
10.02
Jak matka czegoś ode mnie chce i jest na mojej łasce, to nagle nie ma przemocy, jest milutka i pisze milutkie maile! To kolejny dowód, że przemoc to jej wybór. Tak było, jak chciała, żebym jej na ali kupiła herbatę. I tak jest dziś, kiedy chce, żebym jej kupiła stolnicę. Nie wiem, o co jej z tym chodzi, po co wymyśla ten cyrk z przelewaniem pieniędzy, skoro ma kasę, to przecież sama może kupić. Ma taki sam Internet jak ja.
18.02
Ojciec dzwonił, więc oddzwaniam. Okazuje się, że matka znowu mnie oszukała i to ona odbiera. Znowu chce mi wcisnąć jakieś żarcie, którego nie chcę. I usiłuje mnie szantażem wrobić w "leczenie" homeopatyczne, a jak się na to oszustwo nie zgadzam, to słyszę, że "nie chcę być zdrowa". Nie wykorzystuje szansy na brak przemocy, a jak odkładam słuchawkę, to wydzwania i wydzwania bez końca.
20.02
2 dni po skończeniu pierwszej tury antybiotyku infekcja zaczęła się od nowa z całym inwentarzem objawów. Nie dało się tego ukryć niestety przed matką, więc przed chwilą zwyzywała lekarzy, którzy mnie leczą, bo wg niej to wina tych lekarzy, którzy są kompetentni i nie ulegają jej, nie stawiają takich diagnoz, które matce odpowiadają i których ona od nich żąda. Tych, których leki matka każe mi odstawić, podżegając mnie do samobójstwa, czyli psychiatry i anestezjolog. Jakie siano trzeba mieć w głowie, żeby wymyślić, że moją infekcję spowodowała psychiatra i anestezjolog?! I jak bardzo trzeba nienawidzić, żeby się nad kimś tak znęcać bez powodu?!
21.02
Jak tylko słyszę kroki na korytarzu, to mi serce staje ze strachu. Dosłownie! Zalewam się potem, truchleję, robi mi się słabo, dużo trudniej mi się oddycha, pojawia się zespół lękowy. Dziś mi to matka znowu zafundowała.
Matka zawsze jest szybka i robi wszystko byle jak, byle szybko. Notorycznie do wszystkich ma pretensje, że są za wolni. Tylko jak przyjeżdża do mnie i jest naprawdę potrzeba, żeby była szybka, to specjalnie rooobiiii wszysyyystkoooo baaaardzoooooo woooolnoooo. Pooowoooliiii wyciąga wszystko z torby - jak zwykle po to, żebym ja tego nie wzięła, bo ona przywozi do mnie jedzenie dla siebie, a nie dla mnie. Już samo to, że od 13 lat jej mówię, że ma mi nic nie przywozić, że nie chcę nowych ubrań, jedzenia ani nic do domu, źle o niej świadczy - bo wciska mi to, czego nie chcę. Za to jak czegoś potrzebuję, to ma to gdzieś. Jej powolność ma też inny cel. Ona wie, że nie mogę stać, więc robi wszystko, żeby doprowadzić do nasilenia bólu i zemdlenia z bólu. Specjalnie zachowuje się tak, żebym nie mogła usiąść, żebym musiała jej pilnować.
Dziś usiłowała mi znowu wmówić, że mam problemy hormonalne, których nie mam, i że mnie umówiła do endokrynologa. Doskonale wie, że nie chodzę do jej konowałów, których przekupiła i którzy wystawią mi diagnozę, jaką ona chce, a nie rzeczywistą.
Oczywiście znowu było zastraszanie ubezwłasnowolnieniem. Jak jej kazałam wyjść, to mnie - hahaha! - straszyła policją! Policję to ja powinnam wzywać - powinni jej pilnować przecież, skoro ma NK!
Ona sama z mojego domu nie wyjdzie, nawet jak jej każę. Szarogęsi się jak u siebie. Muszę wydźwigać jej torby na korytarz, a ją samą wypchnąć. Przy czym ona po drodze na siłę usiłuje wchodzić do pokoi, zamiast do drzwi wyjściowych. Jak zamknę za nią drzwi, to potem stoi i wydzwania do drzwi - taki sam stalking stosuje, jak odłożę słuchawkę, też wydzwania bez opamiętania.
Oczywiście sama tu nie przyjechała, nie zniży się do korzystania z autobusów. To ojciec ją przywiózł i czeka na nią w samochodzie. Nawet tu nie wejdzie, żeby mnie przed nią bronić! Sam mnie na nią skazuje!
A ponieważ nie poprawia się, tylko zachowuje coraz gorzej, postanowiłam skończyć z wpuszczaniem jej. Tym bardziej, że ostatnio ojciec z nią nie wchodzi, więc ona tym bardziej nie ma po co. Nie będę otwierać drzwi.
Dodam jeszcze, że dziś mnie nachodziła, żeby znowu wykorzystać mój zły stan. Usłyszała, że znowu jestem chora, więc to świetna okazja, żeby się poznęcać bardziej niż zwykle! Zawsze tak robi!
28.02
W samym środku nocy, jak zwykle bez ostrzeżenia, naszła mnie znowu matka! Zamówiłam jej tę herbatę. Chińczyk wysłał ją poleconym, więc szybko doszła. Napisałam więc maila do ojca, że herbata już jest, dodając przezornie, że jak po nią przyjedzie, to żeby mi nie przywoził żadnego jedzenia. Ojciec zapytał, kiedy może przyjechać (właśnie tak napisał, a nie kiedy może przywieźć matkę!), na co odpisałam, że kiedy chce, tylko nie wtedy, kiedy jest opiekunka. Zgodził się! Tymczasem dziś w nocy w sposób nagły wybudziła mnie matka! Bez ostrzeżenia ją tu przywiózł! Nie dość, że znowu na złość mnie usiłowała mi wcisnąć cudze jedzenie, nie dość, że jak zawsze przez cały czas od wejścia do wyjścia nieustannie bombardowała mnie przemocą werbalną i psychiczną, to jeszcze znowu nie chciała wyjść. Zamiast wyjść, usiłowała chodzić po pokojach i robić mi rewizję! Znowu musiałam jej rzeczy wystawić na korytarz. I znowu dobijała się potem do drzwi - dzwoniła i waliła! Znowu miałam po jej wizycie zespół lękowy i mocno podniesiony puls, mimo że w moim przypadku to największe zagrożenie.
Czyli znowu typowa narcystyczna zagrywka!
Najpierw awantura i stosowanie przemocy wobec mnie.
Potem matka się obraża na mnie z powodu swojej przemocy wobec mnie.
Potem strzela focha.
Potem udaje, że to ja strzeliłam focha, i każe mi z tym skończyć.
Nie przeprasza mnie.
I typowo po narcystycznemu udaje, że nic się nie stało.
Dziś przyjechał do mnie ojciec - jak zwykle bez ostrzeżenia, bo tak mu matka kazała. I już od progu narzeka, że ma jej dość i że się od niej musi wyprowadzić. To ciekawe, dopiero co przecież na jej polecenie napisał to, co mu podyktowała, i wysłał do mnie przemocowego maila. Czyli jej przemoc wobec mnie jest ok i to ja jestem nienormalna, że się przed nią bronię, ale jeśli jej przemoc jest skierowana przeciwko niemu, to już nie jest ok. Podwójne standardy.
2.02
Opiekunka mnie czymś zaraziła. Ojciec wpadł dziś rano do mnie. Jak wygadał matce, że jestem chora, to koniecznie chciała tu przyjechać i wykorzystać mój stan do znęcania się. Ojciec dziś sam zobaczył, jaki stalking matka uprawia. Chciała mnie dopaść przez niego, jak przyjechał i wyjął telefon, to miał... 16 nieodebranych połączeń od matki. Aż zaklął. Ale mnie się dziwi, że nie chcę naprawić telefonu, żeby miał znowu dźwięk.
3.02
Znowu się podszywa pod ojca, a ja nieopatrznie odebrałam, bo myślałam, że to ojciec właśnie. Wymyśliła, że ojciec mnie przywiezie do L-wa i tam zrobię badania. Zależy jej właśnie na tym, bo w tamtejszym labie pracują babki łamiące prawo, które wydają jej moje wyniki wbrew mojej woli i bez upoważnienia. Oczywiście nie zgodziłam się, odłożyłam słuchawkę. To stalkingowała mnie jak ostatnio ojca.
5.02
Nadal jestem w ciężkim stanie. Dziś nie spałam w nocy, bo rano musiałam wzywać lekarza. Napisałam maila matce, żeby nie wydzwaniała, bo chcę iść spać. I co zrobiła? Przyjechała tu! Tyle razy mówiłam, że ma nie przyjeżdżać! I dziś też mówiłam, ale ona mnie ma gdzieś, a taki stan, w jakim teraz jestem, to dla niej idealna możliwość dodatkowego poznęcania się i nigdy z tego nie zrezygnuje!
Zostawiła szalik, żeby wrócić tu bez ojca. A potem wcisnęła nogę w drzwi i nie pozwalała drzwi zamknąć. I znowu usłyszałam, że ona mi załatwi psychiatrę (niech Wam się nie wydaje, że to z dobrego serca. Ona wie, że mam już dobrą psychiatrę. Chce, żebym poszła do podstawionego przez nią konowała, żeby mógł postawić mi fikcyjną diagnozę - taką, jaką ona mu każe). Jak tylko tu wchodzi, to się już nie zamyka. Z jej ust cały czas, bez przerwy, leci potok przemocy.
I tak a propos pomocy w chorobie. To nawet teraz mi nie pomogła. Kompletnie w niczym. Przyjechała jedynie po to, żeby mnie potraktować jak śmiecia i obmówić.
10.02
Jak matka czegoś ode mnie chce i jest na mojej łasce, to nagle nie ma przemocy, jest milutka i pisze milutkie maile! To kolejny dowód, że przemoc to jej wybór. Tak było, jak chciała, żebym jej na ali kupiła herbatę. I tak jest dziś, kiedy chce, żebym jej kupiła stolnicę. Nie wiem, o co jej z tym chodzi, po co wymyśla ten cyrk z przelewaniem pieniędzy, skoro ma kasę, to przecież sama może kupić. Ma taki sam Internet jak ja.
18.02
Ojciec dzwonił, więc oddzwaniam. Okazuje się, że matka znowu mnie oszukała i to ona odbiera. Znowu chce mi wcisnąć jakieś żarcie, którego nie chcę. I usiłuje mnie szantażem wrobić w "leczenie" homeopatyczne, a jak się na to oszustwo nie zgadzam, to słyszę, że "nie chcę być zdrowa". Nie wykorzystuje szansy na brak przemocy, a jak odkładam słuchawkę, to wydzwania i wydzwania bez końca.
20.02
2 dni po skończeniu pierwszej tury antybiotyku infekcja zaczęła się od nowa z całym inwentarzem objawów. Nie dało się tego ukryć niestety przed matką, więc przed chwilą zwyzywała lekarzy, którzy mnie leczą, bo wg niej to wina tych lekarzy, którzy są kompetentni i nie ulegają jej, nie stawiają takich diagnoz, które matce odpowiadają i których ona od nich żąda. Tych, których leki matka każe mi odstawić, podżegając mnie do samobójstwa, czyli psychiatry i anestezjolog. Jakie siano trzeba mieć w głowie, żeby wymyślić, że moją infekcję spowodowała psychiatra i anestezjolog?! I jak bardzo trzeba nienawidzić, żeby się nad kimś tak znęcać bez powodu?!
21.02
Jak tylko słyszę kroki na korytarzu, to mi serce staje ze strachu. Dosłownie! Zalewam się potem, truchleję, robi mi się słabo, dużo trudniej mi się oddycha, pojawia się zespół lękowy. Dziś mi to matka znowu zafundowała.
Matka zawsze jest szybka i robi wszystko byle jak, byle szybko. Notorycznie do wszystkich ma pretensje, że są za wolni. Tylko jak przyjeżdża do mnie i jest naprawdę potrzeba, żeby była szybka, to specjalnie rooobiiii wszysyyystkoooo baaaardzoooooo woooolnoooo. Pooowoooliiii wyciąga wszystko z torby - jak zwykle po to, żebym ja tego nie wzięła, bo ona przywozi do mnie jedzenie dla siebie, a nie dla mnie. Już samo to, że od 13 lat jej mówię, że ma mi nic nie przywozić, że nie chcę nowych ubrań, jedzenia ani nic do domu, źle o niej świadczy - bo wciska mi to, czego nie chcę. Za to jak czegoś potrzebuję, to ma to gdzieś. Jej powolność ma też inny cel. Ona wie, że nie mogę stać, więc robi wszystko, żeby doprowadzić do nasilenia bólu i zemdlenia z bólu. Specjalnie zachowuje się tak, żebym nie mogła usiąść, żebym musiała jej pilnować.
Dziś usiłowała mi znowu wmówić, że mam problemy hormonalne, których nie mam, i że mnie umówiła do endokrynologa. Doskonale wie, że nie chodzę do jej konowałów, których przekupiła i którzy wystawią mi diagnozę, jaką ona chce, a nie rzeczywistą.
Oczywiście znowu było zastraszanie ubezwłasnowolnieniem. Jak jej kazałam wyjść, to mnie - hahaha! - straszyła policją! Policję to ja powinnam wzywać - powinni jej pilnować przecież, skoro ma NK!
Ona sama z mojego domu nie wyjdzie, nawet jak jej każę. Szarogęsi się jak u siebie. Muszę wydźwigać jej torby na korytarz, a ją samą wypchnąć. Przy czym ona po drodze na siłę usiłuje wchodzić do pokoi, zamiast do drzwi wyjściowych. Jak zamknę za nią drzwi, to potem stoi i wydzwania do drzwi - taki sam stalking stosuje, jak odłożę słuchawkę, też wydzwania bez opamiętania.
Oczywiście sama tu nie przyjechała, nie zniży się do korzystania z autobusów. To ojciec ją przywiózł i czeka na nią w samochodzie. Nawet tu nie wejdzie, żeby mnie przed nią bronić! Sam mnie na nią skazuje!
A ponieważ nie poprawia się, tylko zachowuje coraz gorzej, postanowiłam skończyć z wpuszczaniem jej. Tym bardziej, że ostatnio ojciec z nią nie wchodzi, więc ona tym bardziej nie ma po co. Nie będę otwierać drzwi.
Dodam jeszcze, że dziś mnie nachodziła, żeby znowu wykorzystać mój zły stan. Usłyszała, że znowu jestem chora, więc to świetna okazja, żeby się poznęcać bardziej niż zwykle! Zawsze tak robi!
28.02
W samym środku nocy, jak zwykle bez ostrzeżenia, naszła mnie znowu matka! Zamówiłam jej tę herbatę. Chińczyk wysłał ją poleconym, więc szybko doszła. Napisałam więc maila do ojca, że herbata już jest, dodając przezornie, że jak po nią przyjedzie, to żeby mi nie przywoził żadnego jedzenia. Ojciec zapytał, kiedy może przyjechać (właśnie tak napisał, a nie kiedy może przywieźć matkę!), na co odpisałam, że kiedy chce, tylko nie wtedy, kiedy jest opiekunka. Zgodził się! Tymczasem dziś w nocy w sposób nagły wybudziła mnie matka! Bez ostrzeżenia ją tu przywiózł! Nie dość, że znowu na złość mnie usiłowała mi wcisnąć cudze jedzenie, nie dość, że jak zawsze przez cały czas od wejścia do wyjścia nieustannie bombardowała mnie przemocą werbalną i psychiczną, to jeszcze znowu nie chciała wyjść. Zamiast wyjść, usiłowała chodzić po pokojach i robić mi rewizję! Znowu musiałam jej rzeczy wystawić na korytarz. I znowu dobijała się potem do drzwi - dzwoniła i waliła! Znowu miałam po jej wizycie zespół lękowy i mocno podniesiony puls, mimo że w moim przypadku to największe zagrożenie.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz