poniedziałek, 17 września 2018

PIĄTEK, 31 MAJA 2013

- Tu wszystko jest moje! [łącznie ze mną, też jestem rzeczą i jej własnością, a to przecież prawnie mój dom, nie jej]

- Podaliśmy twoją komórkę hydraulikowi. [JAK MOŻNA zrobić coś takiego?!]

- I co z tego, że mieszkanie jest twoje, w każdej chwili możemy ci je odebrać! [szantaż]

- Najważniejszy jest ruch! [dr: "Żadna samodzielna aktywność nie jest dozwolona"]

- Poszukaj sobie pracy z ludźmi, bo to cię nie ominie! [do osoby z depresją, która od 3 lat nawet nie jest w stanie czytać, a co dopiero rozumieć]

- Kibel też trzeba wymienić, kto to widział taki kibel, nikt takiego kibla nie ma! [a czemu miałoby mnie obchodzić, jaki kibel mają inni? to ich kibel czy mój?!]

- Jak ty się możesz dobrze czuć po tej mamałydze? [jak można nie odróżnić mamałygi od duszonych warzyw?]

- Trzeba otworzyć balkon! [jasne, przecież musi się poznęcać i spowodować jeszcze większy ból, oraz wypaczenie paneli, bo leje, dawno też nie brałam antybiotyków, nieprawdaż]

- Przestań się tak odzywać, bo pożałujesz! [zastraszanie]

- Czy ciśnienie to sobie mierzysz, że tam leży w kuchni? [ja tam ciśnienia nie kładłam i nie widzę]

- Krzywo siedzisz, a potem mówisz, że cię kręgosłup boli!

- Z suką masz wychodzić, zaraz jak wstanie!

- Ta poduszka taka wymiętolona, nie pasuje tu! [kłamstwo, kolejne]

- [o wypranych hamaczkach] Wyrzuć to!

- Idź do prazy do zoo!

- W szufladzie buszowały śmierdziuchy! [wyciąga z szuflady obrus, który sama prała i nie doprała, ale przecież jej nieudolność to wina szczurów, które do żadnych szuflad ani szaf nie wchodzą nigdy, bo jak?]

- O, jakie ładne! [na widok przyniesionej przeze mnie koniczyny] Po coś to przywlokła? [kiedy powiedziałam, że to dla szczurów]

- Zobaczysz, że będziesz żałować! [znowu zastraszanie i grożenie]

- Załóż bloga z książkami, w telewizji ciągle mówią, jak ludzie zarabiają na blogach! [zwłaszcza na książkowych, nieprawdaż; i zwłaszcza w depresji]

- [wyciąga z lodówki całkowicie świeżego batata bez śladu pleśni] Tu jest pleśń! A potem mówisz, że to od mięsa się źle czujesz!

- Przestań brać ten xanax! Te psychotropy cię rujnują! [no, rujnują jej plany mojej rychłej śmierci; ona sama mnie za to wcale nie rujnuje; to skandal, że śmiem nie chcieć umrzeć czy cierpieć!]


Ulubione zabawy:
- chowanie papieru toaletowego (zwłaszcza kiedy mam biegunkę)
- robienie TOTALNEGO burdelu pod płaszczykiem sprzątania i zdziwienie, że nie jestem wdzięczna za to, że potem muszę 3 razy więcej sprzątać po niej i dźwigać wszystkie ciężkie butle z płynami, bo przecież wg matki ich miejsce jest pod drzwiami w przedpokoju
- namaczanie prania w misce i zostawianie (bo przecież wie, że nie będę mogła uprać tego ręcznie, więc stęchnie, zanim kogoś poproszę o pomoc)
- nalewanie suce wody bez ograniczeń, żeby podnieść jej ciśnienie, żeby miała zagrażający jej atak neurologiczny i żeby musiała kilka razy dziennie chodzić po schodach, po których jej nie wolno, żeby się załatwić
- chowanie wszystkiego, co się da, w miejscach do tego kompletnie nieprzeznaczonych, w których nikomu nie przyszłoby do głowy tego szukać [edit 2018: nadal znajduję różne pochowane przez matkę rzeczy - sprzed wielu lat!]
- chowanie miarki do proszku do prania i udawanie, że to nie ona
- niszczenie różnych przedmiotów bez powodu, najlepiej takich, które są jedynymi możliwymi do użytku dla mnie, zmniejszających ból
- wykonywanie różnych zbędnych rzeczy, które mogę zrobić sama, ale o które nie proszę; ignorowanie tego, czego nie jestem w stanie zrobić, żeby potem móc żądać wdzięczności za to, o co nie prosiłam, i gnoić mnie za to, czego nie jestem w stanie zrobić
- popsucie żaluzji w kuchni, przez co nie można tam nawet wejść (światłowstręt), bo słońce praży dokładnie w to okno; a kiedy wujek z wysiłkiem doprowadził do tego, że udało się spuścić żaluzje do pozycji, w której zasłaniają słońce - popsucie i tego, podnosząc je, żeby nie dało się ich znowu opuścić
- nieustanne podnoszenie żaluzji w sypialni, których nie wolno podnosić nigdy
- przywożenie Betona (agresywnego psa matki), który szczuje sukę i który bezpośrednio spowodował nawrót depresji 3 lata temu, mimo wielokrotnych próśb, żeby tego nie robiła
- dawanie suce jedzenia mimo zakazu, bo potem choruje i wymiotuje (nad psem, który się nie obroni, fajnie jest się poznęcać, matka to lubi)
- wyrzucanie warzyw przygotowanych dla szczurów
- wyrzucenie świeżo wypranych hamaczków do worka na śmieci i na balkon (gdzie leje)
- wywieszanie NIEPRZYPIĘTEGO prania na balkon, wiedząc, że dziś już nie będę w stanie go zdjąć, a idzie burza
- wyrzucanie do śmieci mojej bielizny bez mojej wiedzy i zgody oraz opakowań z nakrętkami, mimo że wie, że je z ojcem zbieramy na cele charytatywne
- robienie rewizji w szafach i zabieranie tego, co się jej podoba, również bez mojej wiedzy i zgody

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz